به وب سایت مرکز هیئت حضرت ابوالفضل(ع)نیاسر (نخل وشفاخانه )خوش آمدید بسم الله الرحمن الرحیم اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَیْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِكُمْ - اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ







قابل توجه  همه ی خیران عزیز:

جهت كمك به ساخت و توسعه حسینیه 

حضرت ابوالفضل(ع)نیاسر

( نخل و شفاخانه)

وجوه نقدی خود را می توانید به شماره حساب ذیل واریزنمائید.

شماره حساب 0342960228005

بانك ملی شعبه مركزی كاشان


(تاسیس: 1297)



برچسب ها: هیئت حضرت ابوالفضل(ع) نیاسر، نخل و شفاخانه، حسینیه حضرت ابولفضل،  

تاریخ : 1397/07/1 | 02:00 | نویسنده : تحریریه وبسایت هیئت حضرت ابوالفضل(ع)نیاسر | نظرات
 شهادت 

 امام رضا(ع) را به همه ای شیعیان تسلیت عرض می نماییم








در آن زمان که روح به قالب دمیده اند

ما را غلام حضرت عشق آفریده اند

روز ازل به دست پر از مهر فاطمه

گویا برای لشگر حیدر خریده اند

مردان راست قامت این سرزمین فقط

در ابتدای درب حرم ها خمیده اند

کی آرزوی روضه رضوان نموده اند

آنان که در جوار حرم آرمیده اند؟

ما را ز درد و داغ نترسان که از قدیم

مردان این قبیله همه داغ دیده اند

چون آهن اند که آبدیده محکم اند

گرچه میان روضه گریبان دریده اند

چون کوه استوار و چو پروانه عاشقند

شمع اند و پای محفل زهرا ‍چکیده اند

داغی دوباره بر دل زینب نمی شود

ما را مدافعان حرم آفریده اند



اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَحَبیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ

سلام بر ولى خدا و دوست او سلام بر خلیل خدا

وَنَجیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ

و بنده نجیب او سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش سلام بر حسین

الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْکُرُباتِ وَقَتیلِ الْعَبَراتِ

مظلوم و شهید سلام بر آن بزرگوارى که به گرفتاری‌ها اسیر بود و کشته اشکِ روان گردید

اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّکَ وَابْنُ وَلِیِّکَ وَصَفِیُّکَ وَابْنُ صَفِیِّکَ الْفاَّئِزُ

خدایا من به‌راستی گواهى دهم که آن حضرت ولىّ (و نماینده) تو و فرزند ولىّ تو بود و برگزیده‌ات و فرزند برگزیده‌ات بود که کامیاب شد.

بِکَرامَتِکَ اَکْرَمْتَهُ بِالشَّهادَهِ وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعادَهِ وَاَجْتَبَیْتَهُ بِطیبِ

به بزرگداشت تو، گرامی‌اش کردى به‌وسیله شهادت و مخصوصش داشتى به سعادت و برگزیدى او را به پاکزادى

الْوِلادَهِ وَجَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السّادَهِ وَ قآئِداً مِنَ الْقادَهِ وَذآئِداً مِنْ

و قرارش دادى یکى از آقایان (بزرگ ) و از رهروان پیشرو و یکى از کسانى که از حق دفاع کردند

الْذادَهِ وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الانْبِیاَّءِ وَجَعَلْتَهُ حُجَّهً عَلى خَلْقِکَ مِنَ الاْوْصِیاَّءِ

و میراث‌های پیمبران را به او دادى و از اوصیائى که حجت تو بر خلقت هستند قرارش دادى او نیز

فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ وَمَنَحَ النُّصْحَ وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فیکَ

در دعوت مردم جاى عذر و بهانه‌ای (براى کسى ) نگذارد و بی‌دریغ خیرخواهى کرد و جان خود را در راه تو داد

لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَکَ مِنَ الْجَهالَهِ وَحَیْرَهِ الضَّلالَهِ وَقَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ مَنْ

تا برهاند بندگانت را از (گرداب ) جهالت و نادانى و سرگردانى (در وادى ) گمراهى و چنان شد که بر علیه آن حضرت همدست شدند

غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَباعَ حَظَّهُ بِالارْذَلِ الاّدْنى وَشَرى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ

کسانى که دنیا فریبشان داد و فروختند بهره (کامل و سعادت خود را) به بهاى پست ناچیزى و بداد آخرتش را در مقابل بهایی

الاَوْکَسِ وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدّى فى هَواهُ وَاَسْخَطَکَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّکَ

اندک و بی‌مقدار و بزرگى کردند و خود را در چاه هوا و هوس سرنگون کردند، و تو و پیامبرت را به خشم آوردند

وَاَطاعَ مِنْ عِبادِکَ اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَحَمَلَهَ الاّوْزارِ الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ

از میان بندگانت آنانى پیروى کردند را که اهل دو دستگى و نفاق بودند و کسانى را که بارهاى سنگین گناه بدوش می‌کشیدند و بدین جهت مستوجب دوزخ گشته بودند

فَجاهَدَهُمْ فیکَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِکَ فى طاعَتِکَ دَمُهُ وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ

آن حضرت (که چنان دید) با شکیبایی و پاداش جویی با آنها جهاد کرد تا خونش در راه پیروى تو ریخت و حریم مقدسش شکسته شد

اَللّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً اَلیماً

خدایا آنان را لعنت کن به لعنتى وبال دار وعذابشان کن به عذابى دردناک

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ سَیِّدِ الاَوْصِیاَّءِ اَشْهَدُ اَنَّکَ اَمینُ اللَّهِ وَابْنُ اَمینِهِ

سلام بر تو اى فرزند رسول خدا سلام بر تو اى فرزند آقاى اوصیاء گواهى دهم که به‌راستی تو امانت‌دار خدا و فرزند امانت دار اویی

عِشْتَ سَعیداً وَمَضَیْتَ حَمیداً وَمُتَّ فَقیداً مَظْلُوماً شَهیداً وَاَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَکَ

سعادتمند زیستى و ستوده از دنیا رفتى و گم‌گشته و ستمدیده و شهید درگذشتى و نیز گواهى دهم که خدا به‌راستی وفا کند بدان وعده‌ای که به تو داده

وَمُهْلِکٌ مَنْ خَذَلَکَ وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَکَ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ

و به هلاکت رساند هرکه را که دست از یاری‌ات برداشت و عذاب کند کسى که تو را کشت و گواهم دهم که تو به‌خوبی وفا کردى

وَجاهَدْتَ فى سَبیلِهِ حَتّى اَتیکَ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ وَلَعَنَ اللَّهُ

به عهد خدا و جهاد کردى در راه او تا مرگت فرا رسید خدا لعنت کند کسى که تو را کشت و خدا لعنت کند

مَنْ ظَلَمَکَ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّهً سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرَضِیَتْ بِهِ اَللّهُمَّ اِنّى

کسى که به تو ستم کرد و خدا لعنت کند مردمى که شنیدند جریان کشتن و ستم تو را و بدان راضى بودند خدایا من تو را

اُشْهِدُکَ اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوُّ لِمَنْ عاداهُ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى یَا بْنَ

گواه می‌گیرم که من دوست دارم هر که او را دوست دارد و دشمنم با هر که او را دشمن دارد پدرم و مادرم به فدایت اى فرزند

رَسُولِ اللَّهِ اَشْهَدُ اَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فىِالاصْلابِ الشّامِخَهِ وَالاْرْحامِ الْمُطَهَّرَهِ

رسول خدا گواهى دهم که تو به‌راستی نورى بودى در پشت پدرانى بلند مرتبه و رحم‌هایی

لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجاهِلِیَّهُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ تُلْبِسْکَ الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِیابِها

پاکیزه که آلوده‌ات نکرد اوضاع زمان جاهلیت به آلودگی‌هایش و در برت نکرد از لباس‌های چرکینش

وَاَشْهَدُ اَنَّکَ مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ وَاَرْکانِ الْمُسْلِمینَ وَمَعْقِلِ الْمُؤْمِنینَ

و گواهى دهم که به‌راستی تو از پایه‌های دین و ستون‌های محکم مسلمانان و پناهگاه مردمان با ایمانى

وَاَشْهَدُ اَنَّکَ الاّمامُ الْبَرُّ التَّقِىُّ الرَّضِىُّ الزَّکِىُّ الْهادِى الْمَهْدِىُّ

و گواهى دهم که تو به‌راستی پیشواى نیکوکار با تقوا و پسندیده و پاکیزه و راهنماى راه یافته اى

وَاَشْهَدُ اَنَّ الاّئِمَّهَ مِنْ وُلْدِکَ کَلِمَهُ التَّقْوى وَاَعْلامُ الْهُدى

و گواهى دهم که همانا امامان از فرزندانت روح و حقیقت تقوى و نشانه هاى هدایت

وَالْعُرْوَهُ الْوُثْقى وَالْحُجَّهُ على اَهْلِ الدُّنْیا وَاَشْهَدُ اَنّى بِکُمْ مُؤْمِنٌ

و رشته هاى محکم (حق و فضیلت ) و حجت‌هایی بر مردم دنیا هستند و گواهى دهم که من به شما ایمان دارم

وَبِاِیابِکُمْ مُوقِنٌ بِشَرایِعِ دینى وَخَواتیمِ عَمَلى وَقَلْبى لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ

و به بازگشتتان یقین دارم با قوانین دینم و عواقب کردارم و دلم تسلیم دل شما است

وَاَمْرى لاِمْرِکُمْ مُتَّبِعٌ وَنُصْرَتى لَکُمْ مُعَدَّهٌ حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَکُمْ

و کارم پیرو کار شما است و یاریم برایتان آماده است تا آنکه خدا در ظهورتان اجازه دهد

فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لامَعَ عَدُوِّکُمْ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَعلى اَرْواحِکُمْ

پس با شمایم نه با دشمنان شما درودهاى خدا بر شما و بر روان‌هاى شما

وَاَجْسادِکُمْ وَشاهِدِکُمْ وَغاَّئِبِکُمْ وَظاهِرِکُمْ وَباطِنِکُمْ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ

و پیکرهایتان و حاضرتان و غائبتان و آشکارتان و نهانتان آمین اى پروردگار جهانیان

 

پس دو رکعت نماز می‌کنی و دعا می‌کنی به آنچه می‌خواهی و برمی‌گردی





پس از چهل منزل اسـارت *** کند زینب حسینش را زیـــارت


اربعین آمد و اشکم ز بصر می آید

گویا زینب محزون ز سفر می آید

اربعین است و دل از سوگ شهیدان خون است

هر که را می نگرم غم زده و محزون است

زینب از شام بلا آمده یا آنکه رباب

کز غم اصغر بی شیر دلش خون است

























چهل روز پس از شهادت امام حسین(ع) و یاران باوفایش، اهل بیت ایشان برای عزاداری به کربلا وارد و در آنجا با جابربن عبدالله انصاری مواجه شدند، وی بعنوان نخستین کسی که سنت زیارت اربعین را پایه‌گذاری کرده شناخته می‌شود. وقتی خبر شهادت امام حسین(ع) و یاران بزرگوارش به مدینه رسید، جابر که از دو چشم نابینا بود مدینه را به قصد زیارت کربلا ترک کرد.
در این سفر شخصیتی دانشمند و مفسری بزرگ به نام «سَعدبن جُناده» همراه جابر بود.
پس از وارد شدن به کربلا در رود فُرات غسل کردند و به کنار مرقد مطهر امام حسین(ع) رفتند و آن حضرت را با زیارتی به نام زیارت اربعین زیارت کردند.





پنجم صفـــر سـالروز شـــهادت نازدانه ای سه ساله

امــام حسین(ع)
حضرت رقـــــیه سلام الله علیها تسلیت باد





یكی از مصیبت هایی كه در شام برای اهل بیت علیهم السلام رخ داد،شهادت طفل عزیز،حضرت رقیّه خاتون علیها السلام بود.
امام حسین علیه السلام دختری سه ساله داشت، شبی با حالت پریشانی از خواب بیدار شد و گفت: پدرم حسین علیه السلام كجاست؟ اكنون او را دیدم! زنان و كودكان از شنیدن این سخن گریان شدند و شیون از ایشان برخاست.
یزید از خواب بیدار شد و گفت: چه خبر است؟ جریان را به او خبر دادند.آن لعین دستور داد سر پدر را برای او ببرند، سر را آوردند و در دامنش گذاشتند.گفت: این چیست؟ گفتند: سر پدر توست. آن كودك هراسان شد، ترسید و فریاد بر آورد، بعد مریض شد و در همان روزها در دمشق از دنیا رفت.پس از اینکه حضرت رقیه رحلت کردند، یزید دستور داد چراغ و تخته ی غسالی برای غسل ایشان ببرند و پس از غسل حضرت رقیه، ایشان را با همان پیراهن کهنه ای که بر تن داشتند کفن کنند.زن غساله ای را آوردند و وقتی چشم زن غساله به پیکر نحیف و بی جان حضرت رقیه افتاد دست از غسل دادن کشید و گفت: بزرگ این اسیران کیست؟
حضرت زینب (س) فرمودند چه میخواهی؟ زن غساله از ایشان پرسید بیماری این دختر چه بوده که این چنین تنش کبود است؟
حضرت زینب در جواب فرمودند: ای زن غساله! این دختر بیمار نبود. این کبودی هایی که بر روی بدن او میبینی آثار تازیانه های لشگریان یزید بر بدن از گُل لطیف تر این طفل خردسال است!  (الوقایع و الحوادث ج5 صفحه81)





پنجمین همایش بزرگ پیاده روی اربعین حسینی از شهر سبز نیاسر به طرف کربلای معلی
از مقابل مرکز هیئت حضرت ابولفضل (ع) نیاسر (شفاخانه) برگزار می شود.



زمان:  سه شنبه بعد از ظهر  97/7/28  ساعت: 15:00

مکان: حسینیه حضرت ابولفضل(ع) نیاسر (شفاخانه)




هفتم صفر مصادف است با سالروز شهادت دومین امام مظلوم 

آقا امام حسن مجتبی علیه السلام کریم اهل بیت(س)

شهادت این امام همام را به همه مردم خوب نیاسر وهیئتی های عزیز تسلیت عرض می نمائیم.

وبلاگ هیئت حضرت ابالفضل(ع) نیاسر


اول صفر : وارد کردن سر مطهر امام حسین علیه السلام به شام ، ورود اهل بیت علیهم السلام به شام

سوم صفر : ولادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام 57 هجری قمری به روایتی.
پنجم صفر  : شهادت حضرت رقیه سلام الله علیها و لعنة‌الله علی قاتلی‌ها، 61 هجری.
هفتم صفر  : ولادت امام موسی کاظم علیه السلام 128 هجری،

بیستم صفر  : اربعین حسینی.
بیست و چهارم صفر
  : شدّت یافتن بیماری حضرت رسول اعظم صلی الله علیه و آله و سلّم.
بیست و هشتم صفر
  : رحلت جانسوز رحمت للعالمین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم در روز دوشنبه 28 صفر سال 11 هجری قمری - شهادت مظلومانه سبط اکبر امام مجتبی علیه السلام 50 قمری.
(سی‌ام / بیست و نهم ) صفر  : شهادت امام رضا علیه السلام 203 هجری قمری

برچسب ها: سلام بر رقیه، نیاسر، مركزهیئت حضرت ابوالفضل(ع)، نخل، حسینیه،  

بار گران کشیده ام زخم زبان شنیده ام

هجده سر بریده ی به روی نیزه دیده ام
یک اربعین گذشته و من از اسارت آمدم
از شام و کوفه عاقبت بهر زیارت آمدم
شرح کدامین غصه ات با تو بگویم یا اخا
فرصت نمی دهد مرا قفل گلویم یا اخا
منزل به منزل بوده ام با قاتل تو همسفر
سیلی نخورده بین ما حتی نمانده یک نفر
در مجلس نامحرمان مرگ از خدا کردم طلب
لب تو بود و خیزران که جان من آمد به لب
بیا بزرگی کن مگیر از من سراغ دخترت
در گوشه ی خرابه ماند کنار ببریده سرت



برچسب ها: هیئت حضرت ابوالفضل(ع)،  



ماه صفر که بنا به روایتی ، روز اول آن روز واردشدن کاروان اسرای کربلا به شام است و حوادث تلخ دیگری از جمله
شهادت دختر 3 ساله امام حسین(ع)رحلت جانگداز پیامبر اکرم (ص) در روز 28 این ماه  واقع شده و پایان ماه نیز
مصادف با شهادت هشتمین پیشوای شیعیان امام رضا (ع) می باشد.


در نامگذاری این ماه، دو وجه ذکر کرده ‏اند:

1- از «صُفْرَة (زردی)» گرفته شده؛ زیرا زمان انتخاب نام، مقارن فصل پاییز و زردی برگ درختان بوده است.

2- از «صِفْر (خالی)» گرفته شده؛ زیرا مردم پس از پایان ماه‏های حرام،رهسپار جنگ می‏ شدند و شهرها خالی می‏ شد.

این ماه، معروف به شومی و بدشگونی است. از پیامبر اکرم(ص)

درباره ماه صفر، چنین نقل شده است:

هر کس خبر تمام شدن این ماه را به من دهد، بشارت بهشت را به او می‏دهم.

برخی اعمال ماه صفر:

1-در این ماه، به دادن صدقه اهتمام بیشتری شود

 پیامبر اکرم (ص) در باب صدقه دادن می فرمایند:

" لبخند تو بر روی برادرت صدقه است ، امر به معروف

و نهی از منکر کردنت صدقه است،
رهنمایی کسی که راه را

گم کرده صدقه است و دور کردن سنگ و خا ر و استخوان
از راه صدقه است."
 
2-برای ایمنی از بلاها، دعای زیر هر روز ده مرتبه خوانده شود:



3-ـ «سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه

 صفر، دو رکعت نماز بخوان
که در رکعت اوّل سوره «حمد»

و سوره «انّا فتحنا» (فتح) و در رکعت دوم سوره «حمد» و سوره «توحید» قرائت شود و

پس از سلام نماز، صد بار صلوات بفرست و صد بار آل ابى سفیان را لعنت کن و صد مرتبه استغفار نما و آنگاه

حاجت خویش را از خداوند بخواه.

(ان شاء اللّه به هدف اجابت مى رسد).( اقبال، صفحه 587)

در روز اربعین (بیستم ماه صفر) زیارت امام حسین
(علیه السلام) مستحبّ است و مورد تأکید قرار گرفته.

مناسبت های ماه صفر

اوّل ماه صفر:

آغاز جنگ صفّین، مطابق نقل مورّخان در سال 37 هجرى است. جنگ صفّین از سوى امیرمؤمنان(علیه السلام) و

لشکریانش، در برابر معاویه و سپاه غارتگر شام، آغاز شد و مدّت 110 روز طول کشید،

و در آستانه شکست لشکر شام، عمرو عاص خدعه اى به کار

زد و قرآن ها را بر سر نیزه کردند و داستان تأسّف بار حکمین

 پیش آمد.همچنین در این روز در سال 61 هجرى (بنا بر روایتى)

سرِ مبارک حضرت سیّدالشّهدا(علیه السلام) را همراه کاروان

اهل بیت(علیهم السلام)وارد شهر شام کردند.

دوم ماه صفر:
روز شهادت زید بن على بن الحسین(علیه السلام) پس از قیام بر ضدّ

بنى امیّه در سال 120 هجرى است; وى به هنگام شهادت 42 سال داشت.

هفتم ماه صفر:
بنا بر نقل شیخ مفید و کفعمى، روز شهادت امام حسن مجتبى(علیه السلام) است.

سال 128، در این روز در منطقه «ابواء» (محلّى میان مکّه و مدینه)

واقع شده است. این روز از جهتى روز حزن و از جهتى روز سرور است.

بیستم ماه صفر:
روز اربعین امام حسین(علیه السلام) است; بنابر نقل جمعى از بزرگان مانند:

شیخ مفید، شیخ طوسى و کفعمى، جابر بن عبداللّه انصارى

در این روز براى زیارت امام حسین(علیه السلام) به کربلا آمد

و همین روز، روزى است که اهل بیت امام حسین

(علیه السلام) طبق روایتى از شام به مدینه آمدند.

ولى در ارتباط با آمدن اهل بیت حسینى(علیه السلام)

در روز اربعین به کربلا میان مورّخان گفتگوست;

مرحوم حاج شیخ عبّاس قمى در «منتهى الآمال» از

سیّد بن طاووس نقل مى کند که اهل بیت حرم حسینى

(علیه السلام) در مسیر بازگشت به مدینه، نخست به کربلا آمدند

و زمانى به آنجا رسیدند که جابربن عبدالله انصارى و گروهى از

بنى هاشم به زیارت امام حسین و یارانش آمده بودند

(و با توجه به اینکه جابر در بیستم صفر به کربلا آمد،

بنابراین اهل بیت نیز ورودشان به کربلا همان روز بود).

اما مرحوم حاج شیخ عباس قمى با توجه به نقل دیگر مورّخان

و قرائن و شواهد دیگر، ورود اهل بیت(علیهم السلام) را در

بیستم صفر (اربعین حسینى) به کربلا بسیار بعید مى داند و

از شیخ مفید و شیخ طوسى نقل مى کند که اهل بیت

(علیهم السلام) روز بیستم صفر از شام به مدینه مراجعت کردند.

بیست و هشتم ماه صفر:
در چنین روزى، در سال یازدهم هجرى، رسول گرامى اسلام

(صلى الله علیه وآله) وفات یافت و همه مورّخان اتّفاق دارند

که روز وفات آن حضرت، روز دوشنبه بود و آن حضرت

به هنگام وفات شصت و سه سال از عمر مبارکشان

مى گذشت.

روز آخر ماه صفر:
بنا بر قول «شیخ طبرسى» و «ابن اثیر» آخر ماه صفر سال
 203 هجرى،روز شهادت امام رضا(علیه السلام) است
که در سنّ پنجاه و پنج سالگى، توسّط مأمون عبّاسى
مسموم شده و به فیض شهادت نائل آمدند.
















تعداد کل صفحات : 17 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...  
لطفا از دیگر صفحات نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • آریان بی سی